Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Χρώματα και παραμύθια από πηλό



Σχεδόν δύο χρόνια παρακολουθούσα τις αναρτήσεις της στο Handmade art Maria
και χαιρόμουν διαβάζοντας τα σχόλια ... ένιωθα ότι κάτι ωραίο γινεται
στα μαθήματα και τα σεμινάρια που διοργανώνει
και έτσι από περιέργεια αποφάσισα φέτος να ξεκινήσω
και εγώ τα μαθήματα και να γνωρίσω επιτέλους τη Μαρία.
Τα λόγια είναι περιττά και καταλαβαίνουν τι εννοώ όσοι την έχουν γνωρίσει.
Με το χαμόγελο πάντα στα χείλη είναι γεμάτη δημιουργικότητα
και έτοιμη να σου τη μεταδώσει....

Τον αυτοξηρούμενο πηλό, η αλήθεια είναι δεν τον είχα και σε τόση εκτίμηση...
ειδικά μετά από τα μαθήματα κεραμικής που κάνω εδώ και ένα χρόνο.
Η Μαρία μου άλλαξε αυτή τη γνώμη. Με διάφορες τεχνικές 
μπορείς να έχεις ένα πολύ ωραίο αποτέλεσμα, που δεν περίμενα....

Σίγουρα τα κεραμικά είναι μια άλλη φάση που δεν μπορεί να συγκριθεί,
αλλά το μεγάλο πλεονέκτημα  του air dry πηλού είναι ότι δεν χρειάζεσαι εργαστήριο και φούρνο,
μπορείς να δουλέψεις από το σπίτι και να εκμεταλλευτείς κάθε στιγμή έμπνευσης....

Ξεκινήσαμε λοιπόν το εργαστήριο με τα περίφημα φαναράκια της Μαρίας.
Κάνω μια παρένθεση εδώ για να αναφερθώ στο τόσο ζεστό εργαστήρι 
της Ανθούλας   "Χρώματα και παραμύθια"
Με το που μπαίνεις μέσα σε ταξιδεύει και είναι τόσο ευχάριστες οι ώρες εκεί.

Πρώτο φαναράκι από γυψογάζα και πηλό



 Δεύτερο φαναράκι από πηλό


Τρίτο φαναράκι από πηλό

 

Πέρα, όμως από αυτά που κάναμε στο εργαστήριο,
καθόμουν και έκανα πρακτική και στο σπίτι... 
σε αυτοσχέδια φαναράκια 

 

σε ένα μικρό ρολόι από πηλό

 σε σχέδια της Μαρίας που δεν κάναμε στο εργαστήριο


και σε άλλα αυτοσχέδια φαναράκια


 Δεύτερη κατασκευή στο εργαστήριο μετά τα φαναράκια.
Επιτραπέζια τρίλιζα.

 

και ακόμη κάποιοι αυτοσχεδιασμοί στο σπίτι....

κρεμαστές φωλιές


 μολυβοθήκη


Είναι όλος αυτός ο καιρός μια έπνευση
και υλοποίηση τεχνικών που μάθαινα στο εργαστήριο...
Ενθουσιασμένη με την πατίνα με χρώματα λαδιού,
που δεν είχα ξαναχρησιμοποιήσει...
Με το που έβρισκα τα βράδια λίγο χρόνο, άνοιγα φύλλα πηλού...
Είχα μονίμως στο σπίτι έργα από πηλό 
να περιμένω να στεγνώσουν για να τα βάψω.... 
ένα ταξίδι στα παραμύθια γεμάτο χρώματα!!!


Μείνετε συντονισμένοι γιατί το ταξίδι συνεχίζεται... 

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Ιστορία μιας παπουτσοθήκης


Το σίγουρο είναι ότι δεν μοιάζει με παπουτσοθήκη,
αλλά γι' αυτό το σκοπό είχε φτιαχτεί.
Ακριβώς ταίριαζαν οι διαστάσεις της σε μια εσοχή 
δίπλα στην είσοδο του προηγούμενού μου σπιτιού.
Με τη μετακόμιση, όμως, πήγε κατευθείαν στην αποθήκη 
και εκεί έμεινε για χρόνια, καθώς δεν μου ταίριαζε αισθητικά στο χώρο.
Επειδή εσοχή υπάρχει και σε αυτό το σπίτι και τα παπούτσια θέλουν το χώρο τους,
σκεφτόμουν εδώ και κανένα χρόνο να την ανεβάσω από την αποθήκη και να τη ντύσω με ταπετσαρία.

Το καθυστέρησα, όμως, γιατί δεν έβρισκα την ταπετσαρία που ήθελα
και εκεί είναι που διάβασα την ανάρτηση της Misirlou,  homemade chalk paint.
Για άλλη μια φορά μου άνοιξε την όρεξη για δημιουργία και για να υλοποιήσω τη συνταγή της.
Φαντάζομαι πώς πολλοί θα συμφωνήσουν μαζί μου 
για τις φοβερές συνταγές και τεχνικές που μοιράζεται μαζί μας.

Έτσι, λοιπόν η παπουτσοθήκη ανέβηκε από την αποθήκη 
και ξεκίνησα να υλοποιήσω τη συνταγή της chalk paint.
Το σοφό θα ήταν βέβαια να το δοκίμαζα αρχικά σε κάτι μικρότερο,
αλλά η βιασύνη μου να επέμβω στην παπουστοθήκη δεν με άφησε.
Ξεκίνησα λοιπόν χωρίς να έχω αποφασίσει χρώμα,
οπότε σκέφτηκα αρχικά να γίνει όλη λευκή 
για να πιάσει το χρώμα και μετά βλέπουμε.

Άρχισα λοιπόν με μια σειρά από λάθη λόγω αγνωσίας της τεχνικής,
αλλά ας είναι καλά η misirlou που απαντούσε στις ερωτήσεις μου 
και κάπως σώθηκε η κατάσταση.

Ξεκίνησα λοιπόν ρίχνοντας τον αρμόστοκο στη λευκή ακρυλική μπογιά,
που η δικιά μου βέβαια ήταν τσιμεντόχρωμα (νομίζω ακόμη πιο πηχτή)
χωρίς να προσθέσω νερό.
Αποτέλεσμα στόκος!!! Ούτε να ανακατευτεί καλά δεν γινόταν.
Πρόσθεσα νερό στη συνέχεια και ανακάτευα όσο μπορούσα με το χέρι
(εδώ θα βοηθούσε ένα μιξεράκι αλλά δεν είχα).
Το αποτέλεσμα ο κόκκος να είναι εμφανής στη μπογιά.
Επειδή όμως ήμουν αποφασισμένη, όπως είπα και παραπάνω να επέμβω,
συνέχισα και την έβαψα με αυτή τη μπογιά.
Πρώτη εντύπωση απογοητευτική...
πέρασα γύρω στα τέσσερα χέρια μέχρι που το παράτησα για να πάω για ύπνο...
Η μπογιά έδινε την αίσθηση ότι ξεκολλούσε αλλά ήξερα ότι χρειαζόταν ώρες 
για να φανεί αν τελικά έπιασε...


Και τελικά το άλλο πρωί διαπίστωσα με μεγάλη μου χαρά ότι το χρώμα δεν έβγαινε.
Βέβαια λόγω του κόκκου είχα ένα ανάγλυφο αποτέλεσμα, όχι αυτό που θα περίμενα,
αλλά όταν περάστηκε ένα χέρι καφέ χρώμα 
οι ανωμαλίες στην επιφάνεια έδιναν την αίσθηση νερών ξύλου που μου άρεσε.

Στην πόρτα ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό.
Τέσσερα καδράκια καθ' ύψος, τα οποία θα είχαν ως φόντο ριζόχαρτο decoupage.
Για το λόγο αυτό δεν βάφτηκαν τα σημεία εκείνα με καφέ και παρέμειναν λευκά.


Η υπόλοιπη πόρτα περάστηκε με κερί και στη συνέχεια βάφτηκε μπεζ.
Τρίφτηκε με γυαλόχαρτο, ώστε να εμφανιστεί η από κάτω στρώση του καφέ.
Τα ριζόχαρτα που επέλεξα για φόντο στα τέσσερα καδράκια είχαν αποξηραμένα φύλλα και άνθη.

 Οι κορνίζες έγιναν με πηχάκια από μπάλσα και πηλό.


Βάφτηκαν, περάστηκαν πατίνα, μπήκα τα διακοσμητικά στοιχεία 
και τοποθετήθηκαν ένα ένα στην πόρτα..
 Τελος περάστηκε όλη η παπουτσοθήκη πάστα κεριού παλαίωσης.